ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
 

Ο Σταυρουπόλεως Μάξιμος (1955-1991)-Ένα βιωματικό ανθίβολο
Μελίτωνος Καρρά, Μητροπολίτου Φιλαδελφείας

Ένα έργο αφιερωμένο στον φωτισμένο και εμβληματικό τελευταίο σχολάρχη του διαχρονικού φυτωρίου μεγάλων μορφών της σύγχρονης ορθοδοξίας, της περίφημης Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Στη σύντομη αλλά περιεκτική παρουσίαση του έργου του από τον πρώην μαθητή του Μητροπολίτη Φιλαδελφείας Μελίτων, παρουσιάζονται κάποιες πτυχές της αρχιερατικής διακονίας του Μαξίμου στην Μητέρα Εκκλησία, καθώς και το πλούσιο διδακτικό και παιδαγωγικό του έργο.

Σχ. 14x21, Σελ. 72, Τιμ. 6€.

 
ΒΙΒΛΙΟΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
 

Επετηρίδα 2023

Η Επετηρίδα του 2023 περιέχει το εορτολόγιο του έτους, σημειωματάριο, τηλεφωνική ατζέντα, τις περιόδους νηστείας και χρήσιμες εκκλησιαστικές πληροφορίες.  Το φετινό εγκόλπιο είναι αφιερωμένο σε 12 νεοφανείς Αγίους του εικοστού αιώνα.

Σχ. 9Χ14, Τιμ. 2€.

Ημεροδείκτης 2023

Ο Ημεροδείκτης τοίχου περιέχει εορτολόγιο του έτους 2023 και μηνύματα για την εορτή κάθε ημέρας ή θέματα που αφορούν τη χριστιανική ζωή. Ο ημεροδείκτης κοσμείται με ωραιότατη φορητή εικόνα του Ιησού Χριστού, Παντοκράτορα, ευλογούντος δια της δεξιάς χειρός και κρατούντος Ιερόν Ευαγγέλιον.

Σχ. 21Χ29, Τιμ. 4€.

 
 
 
 

Ναοί, Μονές και ευαγή Ιδρύματα της Βασιλίδος Κωνσταντινουπόλεως
Raymond Janin

Οι εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος σε συνεργασία με την Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων παρουσιάζουν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό το μοναδικό και μεγαλειώδες έργο του Γάλλου Βυζαντινολόγου και Αρχαιολόγου Raymond Janin (1882-1972) μεταφρασμένο από την γαλλική. Πρόκειται για το πρώτο έργο στην παγκόσμια βιβλιογραφία που καταγράφει την ιστορία των ιερών Τόπων της Πόλης, η οποία συνδέθηκε με τη δόξα, τη χαρά, την πίστη και την ελπίδα του Γένους. Μέσα από τις σελίδες του έργου αναδεικνύεται η Βασιλίδα των πόλεων, η πόλη του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Παναγιοσκέπαστη Βασιλεύουσα ως ιερότητα και κάλλος πνευματικό. Το δίτομο έργο κοσμείται από μοναδικού κάλλους εικόνες, σχέδια και μινιατούρες.

Α΄ Τόμ.
Σχ. 21Χ29,
Σελ. 528,
Τιμ. 35€.

Β΄Τομ.
Σχ. 21Χ29,
Σελ. 512,
Τιμ. 35€.

 
 
 
 

Κήπος αειθαλής Οι Άγιοι της Μεγάλης Ελλάδας στις πόλεις - αποικίες της Εύβοιας
Μητροπολίτου Φαναρίου Αγαθαγγέλου,  
Γενικού Διευθυντού της Αποστολικής Διακονίας  
της Εκκλησίας της Ελλάδος

Σκοπός της παρούσης εκδόσεως είναι να παρουσιάσουμε το πρωτοχριστιανικό, το βυζαντινό και ελληνορθόδοξο αγιολογικό παρελθόν προβάλλοντας μέσα από τα Συναξάρια τις μορφές των Αγίων που έζησαν, αναδείχθηκαν, έδρασαν, ασκήτεψαν, άθλησαν και μαρτύρησαν στις πόλεις-αποικίες της Εύβοιας της Μεγάλης Ελλάδος και της Σικελίας, το οποίο μέχρι σήμερα είναι παντελώς άγνωστο στο μεγαλύτερό του μέρος. Η έκδοση αυτή, για την πληρέστερη εικόνα του θέματος από τον αναγνώστη, εμπλουτίζεται με σύντομα ιστορικά στοιχεία κάθε αποικίας-πόλεως, που ίδρυσαν οι Ευβοείς, ως και με εικονογραφικό υλικό, το οποίο πάντοτε στηρίζει με έναν ιδιαίτερο φωτεινό τρόπο κάθε κείμενο. Αυτό το πνευματικά πλούσιο και μοναδικό παρελθόν των πατέρων και προγόνων μας όχι απλά αγγίζει, αλλά και σηματοδοτεί τον δικό μας αγώνα μέσα στην εσχατολογική πορεία της Εκκλησίας και της καθημερινότητας, το ιστορικό γίγνεσθαι της Πατρίδας μας και το «μοίρασμα» της Παράδοσής μας με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο.

Σχ. 21x29, Σελ. 306, Τιμ. 20€.

 
 
 
 

Ο πληγωμένος αετός   
Στυλιανού Παπαδόπουλου (†)

Η αφηγηματική βιογραφία του θεηγόρου πνευματικού φωστήρα της Ορθοδοξίας, Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, συνταχθείσα από τον ενεργεία τότε πανεπιστημιακό Πατρολόγο Καθηγ. Στυλιανό Παπαδόπουλο. Το εν λόγω πόνημα επανεκδίδεται για δέκατη φορά, είκοσι οκτώ έτη από την πρώτη του έκδοση, παραμένοντας πάντοτε επίκαιρο για τον σύγχρονο χριστιανό, αφού προβάλλει την αληθή ευσέβεια, τον έρωτα για το θείο και το χάρισμα της αρχιερωσύνης. Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος ως οικουμενικός διδάσκαλος παραμένει διαχρονικά το κλέος της Θεολογίας και ο μύστης της θείας ελλάμψεως.

Σχ.14Χ 21, Τιμ. 7€.

 
 
 
ΑΡΘΡΟ
 

Οι Θεολογικές Σχολές Αλεξανδρείας και Αντιοχείας

Μεθοδίου Φούγια, Μητρ. Πισιδίας
πρώην Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μ. Βρεταννίας,
Το πρόσωπο του Ιησού Χριστού στις αποφάσεις
των Οικουμενικών συνόδων
,
εκδ. Αποστολική Διακονία, Αθήνα 1997, σελ. 67-72

Δεν σκοπεύω να γράψω τίποτα περισσότερο εκτός από μια σύντομη παρουσίασι της σπουδαιότητος των δύο ελληνικών θεολογικών Σχολών Αλεξανδρείας και Αντιοχείας, περί των οποίων έγραψα ειδική μελέτη με την κυριώτερη σύγχρονη βιβλιογραφία ( Θεολογικαί και ιστορικαί Μελέται, τόμος Α', Αθήναι (1979), σελ. 231-243).

Ο έντονος αγώνας περί του προσώπου του Χριστού επικεντρώθηκε σε δύο αντίπαλα κέντρα, στις Σχολές της Αλεξανδρείας και της Αντιοχείας και στη διδασκαλία των πρωταγωνιστών, αφ' ενός μεν του Κυρίλλου Αλεξανδρείας και των προ αυτού Αθανασίου και Απολλιναρίου και αφ' έτερου των μαθητών του επισκόπου Ταρσού Διόδωρου.

Οι βασικές απόψεις του αγίου Κυρίλλου είναι συνεκτικές και αυθεντικές και έχουν ως αφετηρία τον Θεό, ένώ η Σχολή της Αντιοχείας πάντοτε αρχίζει από τον άνθρωπο ή με τον άνθρωπο. Ο μεταξύ αυτών ανταγωνισμός δύναται να εξηγηθή με όσα γράφει ο Dorner : «ενώ η Σχολή της Αντιοχείας εμπόδιζε μια απολλιναριστική ταύτισι της θεότητος και της ανθρωπότητος στο νου του Χριστου, διέκρινε μεταξύ των δύο απόψεων ως προς τις δύο φύσεις. Η Σχολή της Αλεξανδρείας άρχιζε δίδουσα έμφασι στην ενότητα, ένωσις φυσική, και κατόπιν προχωρούσε να δη τι μπορούσε να λεχθή για τη διττότητα. Αμφότερες δίδασκαν ότι η θεία φύσις, ο Λόγος, είχε μια ουσιώδη ύπαρξι, μια υπόστασι, αλλά ενώ οι Αλεξανδρινοί απέδιδαν την ανθρωπότητα του Χριστου, συμπεριλαμβανομένης της ψυχής και των δυνάμεων της, στη θεία υπόστασι, κάτι περισσότερο από μια δεκτική παθητική ύλη, οι Αντιοχείς προσπαθούσαν ν' αποδείξουν ότι ο ανθρώπινος παράγοντας είχε επίσης μια ανεξαρτησία και εφαίνοντο όχι λίγες φορές ν' αποκλίνουν προς τη χρήσι εκφράσεων που απέδιδαν στην ανθρώπινη άποψι μια ανεξάρτητη υπόστασι ή προσωπικότητα (1). Ο μεγάλος διδάσκαλος Θεόδωρος Μοψουεστίας, που ήταν ο στέφανος και η κορωνίδα της Σχολής της Αντιοχείας, προσέλαβε τον τίτλο του Magister Orientalis (διδάσκαλος της Ανατολής), γιατί συνεδύαζε μάθησι, οξύνοια και ακόμη δύναμι προσωπικού χαρακτήρα» προσθέτει ο Dorner (2). Εργαζόμενος μέχρι του τέλους της ζωής του (427 ή 428) ως διδάσκαλος των Εκκλησιών και νέων ταλαντουχων μαθητών, αναδείχθηκε γόνιμος συγγραφεύς, θεωρούμενος ο πρώτος Ανατολικός θεολόγος της εποχής του. Εκείνο το οποίο αύξησε την επίδρασι της διδασκαλίας του ήταν η αναχαίτισις του Απολλιναρισμού από την Εκκλησία. Ο Θεόδωρος αποδείχθηκε σκληρός αντίπαλος αυτου, χωρίς να επιτρέψη αρειανά στοιχεία, τα οποία μερικώς χρωμάτιζαν το θεολογικό σύστημα του, να τον απομακρύνουν από τη θεότητα του Υιού.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο