ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ  ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ  ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ   ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΣ"
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ
  ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΑΓ. ΒΑΡΒΑΡΑΣ   ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟ    ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
Φωνή Κυρίου | Διακονία | Εορτολόγιο | Πολυμέσα

πίσω


ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ

Πρόλογος

Οι πηγές της πίστεως 1-12

Ο Χριστιανικός Θεός 13-21

Ο Χριστιανικός Θεός 22-28

Ανθρωπολογία 29-39

Ανθρωπολογία 40-55

Τριαδολογία 56-65

Χριστολογία 66-72

Χριστολογία 73-78

Η Θεοτόκος 79-83

Η Απολύτρωση 84-94

Εκκλησιολογία 95-101

Εκκλησιολογία 102-113

Η Θεία Χάρις 114-121

Η δικαίωση του ανθρώπου 122-132

Η πλήρωση του Ευαγγελικού Νόμου 133-138

Τα μέσα της χάριτος 139-147

Τα μέσα της χάριτος 148-157

Τα επτά Μυστήρια ειδικά 158-168

Τα επτά Μυστήρια ειδικά 169-172

Τα επτά Μυστήρια ειδικά 173-191

Τα επτά Μυστήρια ειδικά 192-201

Τα επτά Μυστήρια ειδικά 202-206

Τα επτά Μυστήρια ειδικά 207-213

Τα επτά Μυστήρια ειδικά 214-217

Σημειώσεις

ΕΞΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΣΥΜΒΟΛΟΥ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Πρόλογος

Εισαγωγή

Αρθρον πρώτον

Αρθρον δεύτερον

Αρθρον τρίτον

Αρθρον τέταρτον

Αρθρον πέμπτον

Αρθρον έκτον

Αρθρον έβδομον

Αρθρον όγδοον

Αρθρον ένατον

Αρθρον δέκατον

Αρθρον ενδέκατον

Αρθρον δωδέκατον

Παράρτημα

Εντολή πρώτη

Εντολή δευτέρα

Εντολή τρίτη

Εντολή τετάρτη

Εντολή πέμπτη

Εντολή έκτη

Εντολή εβδόμη

Εντολή ογδόη

Εντολή ενάτη

Εντολή δεκάτη

Υποσημειώσεις

1 - 25

26 - 50

51 - 75

76 - 100

101 - 150

151 - 200

201 - 250

251 - 300

301 - 350

351 - 400

401 - 450

451 - 491

301. «Οτε καταβς τς γλσσας συνχεε, διεμριζεν θνη Υψιστος· τε δ το πυρς τς γλσσας δινειμεν, ες ντητα πντας κλεσε· κα συμφνως δοξζομεν τ πανγιον Πνεμα» (Κοντκιον Πεντηκοστς).

302. Περισστερα· ᾿Α. Θεοδρου, Ιστ. Δογμτων, Α/1, σ. 381 ξ.

303. Η νργεια το παναγου Πνεματος περιορζεται ραγε στ αστηρ ρια τς στορικς ᾿Εκκλησας; Η πντηση στ ρτημα εναι φυσικ δσκολη. Αν μως ποβλψουμε στ διδασκαλα το Κυρου, ποος τν λεθερη νργεια το Πνεματος παρομοασε μ τν ἀέρα πο πνει που θλει κα κοεται συριγμς του χωρς μως ν ντοπζεται προλευση κα κατεθυνσ του («τ πνεμα που θλει πνε, κα τν φσιν ατο κοεις, λλ᾿ οκ οδας πθεν ρχεται κα πο πγει», ᾿Ιω. 3,18), θ ταν ξεζητημνο ν προσπαθομε ν περιορσουμε σ καθορισμνα ρια τ ργον το Πνεματος το Θεο, στ ποο συνχονται κα συγκρατονται τ ντα πντα, ζωογονομενα π τ χρη τς θεας του νργειας.

304. «Θεμλιον γρ λλον οδες δναται θεναι παρ τν κεμενον, ς στιν ᾿Ιησος Χριστς» (1 Κορ. 3,11).

305. «᾿Εποικοδομηθντες π τ θεμελίῳ τν ποστλων κα προφητν, ντος κρογωνιαου ατο ᾿Ιησο Χριστο» (᾿Εφ. 2,20).

306. «Κα ατο ς λθοι ζντες οκοδομεσθε οκος πνευματικς (1 Πτρ. 2,5).

307. ᾿Ιω. 15,1. 2.

308. ᾿Ιω. 15,6.

309. Ματθ. 16,18.

310. «Κα ᾿Εκκλησίᾳ πρωτοτκων ν ορανος πογεγραμμνων» (Εβρ. 12,23).

311. «Καυχσονται σιοι ν δξ» (Ψαλμ. 149,5).

312. Τοτο εναι χαρακτηριστικ γνρισμα τς ᾿Ορθ. Καθολικς ᾿Εκκλησας, σ ντθεση μ τ Ρωμαιοπαπικ, ποα, διαπνεμενη π πνεμα γαν εροκρατικ, ξυψνει τν κλρον πρ τν λαν.

313. 2 Κορ. 5,14.

314. 1 Τιμ. 2,4.

315. Προσευχ ες τν Χριστν. Βλ. ᾿Ιω. 1,9. 1 ᾿Ιω. 2,8.

316. Ρωμ. 2,14. 15.

317. Διατυπνοντας τς σκψεις ατς, δν παραβλπουμε τς πολλς θεολογικς δυσχρειες, ο ποες πρχουν στ ζτημα τς σωτηρας τν πστων, πως· α) Τ ρητ διαβεβαωση το Κυρου· «ν μ τις γεννηθε νωθεν, ο δναται δεν τν βασιλεαν το Θεο» (᾿Ιω. 3,3). Η γννηση ατ γνεται δι τς χριτος το Θεο στ μυστριο το ερο βαπτσματος, κτι πο κ τν πραγμτων δν μπορε ν χει πιστος. β) Τν παρουσα το προπατορικο μαρτματος, τ ποον παρσκει στν Θεν ς συνπεια τς φθορς τς φσεως, κα ς τοιοτο κωλει τν εσοδο στ βασιλεα τν ορανν κα σ᾿ ατ κμη τ βπτιστα νπια! γ) Τν παρουσα πολλν προσωπικν μαρτημτων στν νλικον πιστο, τ ποα –ς γνωστν– μνον δι τς μυστηριακς χριτος κα στν γιαστικ χρο τς ᾿Εκκλησας μπορον ν᾿ παλειφθον. δ) Τ γεγονς τι κδοχ σωτηρας τν πστων μεινει τν πλυτη ναγκαιτητα τς θεας νανθρωπσεως. Πρς τ, λθεια, τ λυτρωτικ ργο το Χριστο, ν, κα χωρς ατ, εναι δυνατ σωτηρα; ε) Τ νημα χει ργδης προσπθεια μεταλαμπαδεσεως το εαγγελικο φωτς σ πστους, ν ποτεθε τι κα χωρς ατ ο νθρωποι μπορον ν σωθον; Κα στ) παρμοιες ντιλψεις δν δηγον μμεσα σ να πανθρησκειακ συγκρητισμ;

318. Γαλ. 5,6.

319. ᾿Ιω. 3,8.

320. Κα δ νακπτει τ ρτημα· στ διαμαρτυρμενο κσμο πο ριθμε τσα κατομμρια πιστν (περισστερα τν ᾿Ορθοδξων), μ τν πστη, τ σεβσματα κα τ λατρεα του κα τ τσα λλα ξιλογα χριστιανικ του πιτεγματα (στν τομα τς ξωτερικς εραποστολς, λγου χρη, που γπη, ζλος κα μχθος γγζουν τ ρια τς ατοθυσας), πουσιζει ντελς μα το Χριστο γα ᾿Εκκλησα; Τ ζτημα φυσικ π θεολογικς πλευρς εναι ρκετ δσκολο, δ ᾿Ορθδοξη Καθολικ ᾿Εκκλησα διακριτικ ποφεγει ν τ ντιμετωπσει. Ως πτε μως θ κρβεται πσω π τ δκτυλ της; Δν πρπει κποτε στν κκλο τν διαχριστιανικν της σχσεων ν᾿ σχοληθε μ τν ριοθτηση τς ληθινς το Χριστο ᾿Εκκλησας; Κα φ᾿ σον πιστεει –ρθς ββαια– τι ατ νσαρκνει τν μαν, γαν, καθολικν κα ποστολικν ᾿Εκκλησαν, δν θ πρεπε π ποχρωση πλον κα γπη ν μελετσει τ ζτημα τς φσεως τς Προτεσταντικς ᾿Εκκλησας, μλιστα στ πλασια το οκουμενικο θεολογικο διαλγου πο διεξγεται σμερα, κα στος κλπους το Παγκοσμου Συμβουλου τν ᾿Εκκλησιν, στ ποον π πολλο νκει πσημα ς μλος; Ποι εναι –π ρθδοξη πλευρ ταυττητα τν δελφν μας μ τος ποους συνδιαλεγμαστε; Εναι αρετικο; Κα ν να, μ ποιν ννοιαν; Τ δ σημανει κκλησιολογικς τ «τερδοξοι» μ τ ποο συνθως τος ποκαλομε; ᾿Εκτς π τν νοχ κα τν γπη, στ ποα εναι –κα πρπει ν εναι– πολ εασθητη ᾿Ορθοδοξα, τ λθεια πιδικει στ πλασια τς οκουμενικς κινσεως; Πς μπορε ν συγχρονσει κα ν ναρμονσει τ δγμα της στ χρο το προτεσταντικο φιλελευθερισμο κα ποκειμενισμο; Υπρχει δυναττητα νς ττοιου συγχρονισμο; Κα ν κποτε παραστε νγκη ν θσει αστηρ τν ταυττητ της, κποιοι κπρσωπο της θ τ πρξουν χωρς καιροσκοπικος λλους συναισθηματικος νδοιασμος; Τ πομνιο περιμνει πολλ κα θ πρπει ν τ᾿ κοσει κποτε πσημα π τ χελη τς ποιμανουσας Μητρας του!

321. Ματθ. 20,28. Μρκ. 10,45.

322. Πρξ. 20,28· «προσχετε ον αυτος κα παντ τ ποιμνίῳ ν μς τ Πνεμα τ Αγιον θετο πισκπους, ποιμανειν τν ᾿Εκκλησαν το Θεο». 1 Πτρ. 5,2· «ποιμνατε τ ν μν πομνιον το Θεο».

323. 1. Πτρ. 5,3· «μηδ᾿ ς κατακυριευντων τν κλρων».

324. «Ο ποιμν καλς τν ψυχν ατο τθησιν πρ τν προβτων» (᾿Ιω. 10,11).

325. Ματθ. 5,13.

326. Τ αρετικ δγμα το παπικο πρωτεου κα λαθτου, γνωστο στν ρχαα ᾿Εκκλησα, στ ποο συγκλνουν τσες νθρπινες μωρες αταρχισμο κα φιλοπρωτας κα τ ποον κπροσωπε μι φθαρμνη κκλησιολογα, πρξε μι μελαν στιγμ στν στορα το Χριστιανισμο, πο ποξνωσε τ καλτερα πνεματα τς Δσεως π τν ᾿Εκκλησα (Παπικ). Εναι δ κα τ φοβερτερο γκθι τσο στ σμα το θεολογικο διαλγου πο διεξγεται σμερα μεταξ ᾿Ορθοδξων κα Ρωμαιοκαθολικν, σο κα στς γενικτερες σχσεις τους, πο τσα δειν σρευσε στν ᾿Ορθδοξη ᾿Ανατολ!

327. ᾿Ιω. 16,13.

328. Ματθ. 16,18.

329. «Σ ε Χριστς Υἱός το Θεο το ζντος» (Ματθ. 16,17).

330. Φιλιπ. 2,16.

331. «Καθς κα Χριστς γπησε τν ᾿Εκκλησαν κα αυτν παρδωκεν πρ ατς, να ατν γισ τ λουτρ το δατος ν ρματι, να παραστσ ατν αυτ νδοξον τν κκλησαν, μ χουσαν σπλον ρυτδα τι τν τοιοτων, λλ᾿ να γα κα μωμος» (᾿Εφ. 5,27).

332. Ματθ. 13,24–30.

333. Ματθ. 28,19.

334. Η βραδτητα ατ ν βρσκεται ραγε στ σχδιο τς προνοας το Θεο; Ισως να, ν ποβλψουμε στν παραβολ τς ζμης (Ματθ. 13,33. Λουκ. 13,21), μ τν ποαν παρομοιζει τ βασιλεα τν ορανν Κριος. Η ζμη τν ποαν γυνακα κρυψε σ «λερου στα τρα» μχρις του σιγ σιγ ζυμωθε λο τ φραμα, ποδηλνει τ βραδεα διεσδυση το εαγγελου τς σωτηρας σ᾿ λκληρη τν οκουμνη. Οπως μως κι ν χει τ πργμα, ᾿Εκκλησα φελει ν νεργοποιεται πντοτε, πρττουσα ,τι εναι δυνατ δι τν μετδοση το Εαγγελου σ λους τος λαος τς γς, ο ποοι σμφωνα μ τ θληση το Κυρου χουν ναφαρετο δικαωμα μαθητεσες τους στν εαγγελικν λθεια. Η λιγωρα στ πρτατο ατ χρος συνιστ μεγλη παρλειψη, ποα θ εναι πλογη στ Δομτορα τς ᾿Εκκλησας Κριον.

335. ᾿Εφ. 2,10.

336. 1 Τιμ. 6,20. 2 1,14.

337. Μερικο μλιστα π τος σγχρονους «προοδευτικος» ρθδοξους οκουμενιστς δν διστζουν ν χαρακτηρσουν τν μολογα, τι ᾿Ορθδοξη ᾿Εκκλησα εναι πραγματικ ᾿Εκκλησα το Χριστο, ς «ναρκισσισμ», δηλαδ να εδος νοσηρο γωκεντρικο συναισθηματισμο κα ατοερωτισμο, σν ατ πο συνβη στ μυθολογικ Νρκισσο, ποος βλποντας στ νερ τ εδωλ του τ ρωτετηκε. Αλλοι πλι τ χαρακτηρζουν ς «παρχιωτισμ», σν κτι τ πομονωμνο, τ ξεκομμνο π τος σγχρονους κκλησιολογικος ρυθμος, σεμντυφο, στενκαρδο κα φανατικ! Μχρις ατο το σημεου κινδυνεει ν διαβρσει τν ρθδοξη συνεδηση σγχρονος παρδαλς οκουμενισμς! Ατ δ καθ᾿ ν στιγμν ο ρθδοξοι καθηγητς τς Θεολογας το παρελθντος (τς περασμνης γενες) στ τλος τν πρακτικν τν οκουμενικν διεκκλησιαστικν συνεδρων δν παρλειπαν ν καταχωρσουν τν πστη τους, τι ᾿Ορθδοξη ᾿Εκκλησα εναι μα, γα, καθολικ κα ποστολικ ᾿Εκκλησα το ερο Συμβλου τς Πστεως!

338. «Χριτ στε σεσωσμνοι» (᾿Εφ. 2,5).

339. ᾿Εφ. 2,3.

340. «Τ γρ χριτι στε σεσωσμνοι δι τς πστεως· κα τοτο οκ ξ μν, Θεο τ δρον» (᾿Εφ. 2,9).

341. «Οτω κα μες, ταν ποισητε πντα τ διαταχθντα μν, λγετε τι δολοι χρεοι σμεν, τι φελομεν ποισαι πεποικαμεν» (Λουκ. 17,10). ᾿Απ τν ποψη ατ βλπουμε πσον νεδαφικ εναι περ περτκτων ργων θεωρα τν Ρωμαιοκαθολικν, στν ποαν στηρζουν σειρν λλων κκλησιαστικν δογμτων. Σμφωνα μ τ θεωρα ατ, πιστς χει να ρισμνο κκλο προσωπικν καθηκντων, τ ποα εναι ποχρεωμνος ν πιτελσει δι τ σωτηρα του. Πρα μως π ατ πρχουν κα λλα (παρθενα, μοναχικ κλση κ.λπ.), τ ποα δν εναι ποχρεωμνος πιστς ν πιτελσει. Σ περπτωση δ πο λεθερα τ ναλβει, πρττει ργα πρτακτα, δηλαδ πνω π τ κοιν κα συνηθισμνο μτρο, τ ποα χουν περισσεουσαν ξιομισθα, τ πλενασμα τς ποας δημιουργε πθεμα χριτος, γνωστ σν ταμεο περισσευοσης ξιομισθας τν Αγων. Ατ διαχειρζεται ᾿Εκκλησα ( Ππας) κατ βοληση, διαθτοντας μρος τς χριτος ατς σ σθεν κα δνατα μλη της, τ ποα χουν νγκη τς χριτος τν Αγων δι τ σωτηρα τους. Στ βση ατ στηρζεται πρακτικ τν λυσιπονων φσεων (συγχωροχαρτων), πο σ παλαιτερες ποχς τσο πολ σκανδλισε τ χριστιανοσνη, κα χρησιμοποηση τς ξιομισθας στ Ρ῟ἶὼὰὦ῏ἶἂ῟ἣ (καθαρτριο πρ) πρς μετριασμ λικ ρση τν ποινν τν ψυχν πο κολζονται, καθαιρμενες, σ᾿ ατ.

342. Ο Κριος καννα δν ξανγκασε ν τν κολουθσει. Αφησε τ ζτημα νοιχτ στν λεθερη προαρεση το νθρπου· «ε τις θλει πσω μου λθεν, παρνησσθω αυτν κα ρτω τν σταυρν ατο κα κολουθετω μοι» (Ματθ. 16,24). Ατ φυσικ δν καθιστ νεθυνο κα σδοτο τν νθρωπο, ποος σ κθε περπτωση εναι πλογος νπιον το Θεο γι τν ποιαδποτε χρση το δρου τς λογικς λευθερας του.

343. Γι τν πεσμονα κα πωρωμνη Ιερουσαλμ Κριος επε· «Ιερουσαλμ, Ιερουσαλμ, ποκτενουσα τος προφτας κα λιθοβολοσα τος πεσταλμνους πρς ατν· ποσκις θλησα πισυναγαγεν τ τκνα σου ν τρπον πισυνγει ρνις τ νοσσα αυτς π τς πτρυγας κα οκ θελσατε. ᾿Ιδο φεται μν οκος μν ρημος» (Ματθ. 23,37).

344. Ρωμ. 9,17.

345. Ματθ. 20,16.

346. Ματθ. 7,13.

347. «Ο γρ σθων κα πνων ναξως κρμα αυτ σθει κα πνει, μ διακρνων τ σμα το Κυρου» (1 Κορ. 11,29).

348. Ο ριθμς πτ τν μυστηρων δν ναφρεται ρητς στν γα Γραφ. Ατ ξηγεται κ το τι θεα ποκλυψη δν κφρει συστηματικς τ ερ τς πστεως δγματα, στε ν τ ξετζει σφαιρικ σ λες τς π μρους λεπτομρειες κα ναφορς τους. ᾿Αλλ κα στν ερ Παρδοση δν ναφρεται καθορισμνος ριθμς (πτ) τν μυστηρων. Δι πρτη φορ γνεται μνεα ατο τν 13ον αἰῶνα π κποιο μοναχ ᾿Ιβ κα π τ Μιχαλ Παλαιολγο, ποος τ 1274 πβαλε στ σνοδο τς Λυν μολογαν ριθμοσαν τ πτ μυστρια. ᾿Επειδ ο αρετικο δν τυχε ν προσβλουν τ ερ μυστρια –πως καναν σ λλα δγματα– ᾿Εκκλησα δν λαβε φορμ ν ρσει πσημα τν ριθμ τους. Τ διο κα μ τος ερος Πατρες τς ᾿Εκκλησας, ο ποοι, ν κα γνριζαν κα τ πτ μυστρια, μως ναφρουν μνον κενα τ ποα εχαν μεση σχση μ τς νγκες το ποιμαντικο ργου τους. Οτι μως ᾿Εκκλησα νκαθεν κρατοσε λα τ ερ της μυστρια, ποδεικνεται π τ ρχαα λειτουργικ βιβλα κα τ εχολγι της, που πρχει τξη τελετουργας κα τν πτ κκλησιαστικν μυστηρων. Ατ μαρτυρεται κα στ λειτουργικ πρξη τν μονοφυσιτικν κα Νεστοριανικν αρσεων, πο ποκπηκαν π τν ᾿Ορθδοξη ᾿Εκκλησα τν Ε αἰῶνα, ο ποες κρατον κα μολογον λες τν ριθμ πτ τν μυστηρων.

349. Η «οκονομα» εναι μτρο φιλνθρωπο στ ποο προσφεγει ᾿Εκκλησα γι ν᾿ ντιμετωπσει ποικλα προβλματα το πνευματικο ργου της, σ σες περιπτσεις κρνει τι προσωριν παρκκλιση π τ δογματικ της κρβεια ξυπηρετε τ πνευματικ συμφρον της ποτρπει μεγαλτερο κακ στ ζω κα τς σχσεις το ποιμνου της. Τ μτρο ατ χρησιμοποιε π πολ παλαι ᾿Εκκλησα. Μ ατ στν ρχαα ᾿Εκκλησα ο γιοι Πατρες ντιμετπιζαν τ κρος τν μυστηρων τν αρετικν, στς περιπτσεις πο ατο θελαν ν γυρσουν στος κλπους της. Φυσικ ταν πρκειται δι ζητματα αστηρς δογματικ οκονομα δν μπορε ν χρησιμοποιηθε κα λγος εναι προφανς. Σ μι ττοια περπτωση φθερεται λθεια τς ᾿Εκκλησας, π τς ποας στηρζεται λη ζω κα πστασ της. Περ οκονομας βλπε, Αμλκα ᾿Αλιβιζτου, Η Οκονομα κατ τ Κανονικν Δκαιον τς ᾿Ορθοδξου ᾿Εκκλησας. ᾿Αθναι 1949. Ιερ. Κοτσνη, Προβλματα τς ᾿Εκκλησιαστικς Οκονομας. ᾿Αθναι 1957.

350. «Οσοι ες Χριστν βαπτσθητε, Χριστν νεδσασθε», ψλλει ᾿Εκκλησα μας.

προηγούμενη  επόμενη

Για ενημέρωση σχετικά με τα νέα, τις εκδηλώσεις, τις εκδόσεις και το έργο μας παρακαλούμε συμπληρώσετε τα παρακάτω στοιχεία. Για τους όρους προστασίας δεδομένων δείτε εδώ.