Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος- 90 χρόνια ζωής και μαρτυρίας

Η μνημειώδης επετειακή έκδοση έγινε επί τη συμπληρώσει 90 ετών από ιδρύσεως του επιτελικού εκκλησιαστικού οργανισμού της Αποστολικής Διακονίας (1936), την οποία ο αείμνηστος Ακαδημαϊκός Παν. Μπρατσιώτης χαρακτήρισε ως «πνευματικόν Επιτελείον της διοικούσης την Εκκλησίαν της Ελλάδος Ιεράς Συνόδου». Πρόκειται για μία έκδοση η οποία συνιστά, όπως αναφέρεται και στον υπότιτλό της, « Μνημόσυνον   αιώνιον των αοιδίμων Αρχιεπισκόπων, Ιεραρχών, Γεν. Διευθυντών, Ιερέων και Ακαδημαϊκών Διδασκάλων, Δωρητών και Ευεργετών που εκοπίασαν υπέρ της πατρώας ευσέβειας, του Λαού και του Γένους μας και αγκάλιασαν το όραμα της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος». Στην πολυτελή και καλαίσθητη έκδοση, η οποία κοσμείται από πλούσιο αρχειακό και φωτογραφικό υλικό, ο αναγνώστης θα βρει πολύτιμες πληροφορίες για τους Γενικούς Διευθυντές και τα διετελέσαντα επιτελικά στελέχη του Οργανισμού, καθώς και μία ευσύνοπτη παρουσίαση των τομέων δράσεως της Αποστολικής Διακονίας, ήτοι το Θεολογικό φοιτητικό Οικοτροφείο, τον Τομέα Κατηχήσεως, την Ιεραποστολή και τον Οικουμενικό Ελληνισμό, τους τομείς Εκδόσεων και Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, καθώς και το ιστορικό του Ιερού Προσκυνήματος της Αγίας Βαρβάρας. Την έκδοση προλογίζουν η Α. Θ. Π., ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. κ. Βαρθολομαίος και ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, ενώ τα κείμενα συνέταξε και επιμελήθηκε ο Πανιερ. Μητροπολίτης Φαναρίου και Γενικός Διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας κ. Αγαθάγγελος.

Σχ. 25Χ29, Σελ. 544, Τιμ. 40€.

Συναξάρια και Βίοι Αγίων κατά την εκκλησιαστική παράδοση των Μηναίων
Εισαγωγή, απόδοση, σχόλια
Γεώργιος Γ. Παπαδημητρόπουλος

Η νέα τρίτομη επιμελημένη επανέκδοση των Συναξαρίων και των Βίων των Αγίων του κλασικού δωδεκάτομου έργου του αειμνήστου θεολόγου και φιλολόγου Γεωργίου Παπαδημητρόπουλου σε γλαφυρή νεοελληνική απόδοση αναδεικνύει την διαχρονική αξία των Αγίων στην εκκλησιαστική συνείδηση, ο βίος των οποίων συνιστά πρότυπο κάθε πιστού. Τα πρόσωπα των Αγίων παραμένουν διαχρονικοί οδηγοί, συμπαραστάτες και μεσίτες στο ταξίδι μας προς την Βασιλεία του Θεού.

Τόμ . Α΄, Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος, Σχ. 17Χ24, Σελ. 736, Τιμ. 20€.	Τόμ . Β΄, Ιανουάριος- Απρίλιος Σχ. 17Χ24, Σελ. 544, Τιμ. 20€.	Τόμ . Γ΄, Μάϊος- Αύγουστος Σχ. 17Χ24, Σελ. 592, Τιμ. 20€.

Ναοί, Μονές και ευαγή Ιδρύματα της Βασιλίδος Κωνσταντινουπόλεως
Raymond Janin

Οι εκδόσεις της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος σε συνεργασία με την Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων παρουσιάζουν στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό το μοναδικό και μεγαλειώδες έργο του Γάλλου Βυζαντινολόγου και Αρχαιολόγου Raymond Janin (1882-1972) μεταφρασμένο από την γαλλική. Πρόκειται για το πρώτο έργο στην παγκόσμια βιβλιογραφία που καταγράφει την ιστορία των ιερών Τόπων της Πόλης, η οποία συνδέθηκε με τη δόξα, τη χαρά, την πίστη και την ελπίδα του Γένους. Μέσα από τις σελίδες του έργου αναδεικνύεται η Βασιλίδα των πόλεων, η πόλη του Μεγάλου Κωνσταντίνου, η Παναγιοσκέπαστη Βασιλεύουσα ως ιερότητα και κάλλος πνευματικό. Το δίτομο έργο κοσμείται από μοναδικού κάλλους εικόνες, σχέδια και μινιατούρες.

Α΄ Τόμ. Σχ. 21x29, Σελ. 528, Τιμ. 35€.		Β΄Τομ . Σχ. 21x29, Σελ. 512, Τιμ. 35€.

Αγιολόγιον  πάντων των εν Ιταλία και από Ιταλίας αθλησάντων
και τελειωθέντων Μαρτύρων, Αγίων και Οσίων πατέρων και μητέρων ημών
Φωτίου Τζελέπη, Δρ Θεολογίας

Ένα μνημειώδες δίτομο  Αγιολόγιο  της Ιταλικής χερσονήσου, περιέχον  το σύνολο των Αγίων, Μαρτύρων και Οσίων που ανεδείχθησαν στην ενιαία Εκκλησία κατά την Α΄ χιλιετία του ιστορικού βίου της και  έπαιξαν καθοριστικό ρόλο τόσο στη Δύση, όσο και στην Ανατολή.  Η θεολογική τους συμβολή, η ιστορική τους επίδραση, η πνευματική τους κληρονομία και η πολιτιστική τους επιρροή ακτινοβολεί μέχρι τις ημέρες μας.  Η δίτομη, πολυτελής έκδοση κοσμείται από σπανίου κάλλους τετράχρωμες αγιογραφίες.

Α΄ Τόμ. Σχ. 24Χ28, Σελ. 592, Τιμ. 35€.		Β΄ Τομ. 24Χ28, Σελ. 448, Τιμ. 35€.

Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών

Θεού σκηνώματα- Εκκλησιαστικά μνημεία της Εύβοιας (Ιστορία-Τέχνη-Ζωή)
Μητροπολίτου Φαναρίου Αγαθαγγέλου

Στην εμβριθή μελέτη του για τα χριστιανικά μνημεία της Εύβοιας, ο Πανιερ. Μητροπολίτης Φαναρίου παρουσιάζει την μοναδική χριστιανική κληρονομιά της μεγαλονήσου της Εύβοιας, όπως αυτή αποτυπώνεται διαχρονικά στα Παλαιοχριστιανικά, Βυζαντινά, Υστεροβυζαντινά και Νεώτερα μνημεία της Ι. Μητροπόλεως Χαλκίδος, Ιστιαίας και Βορείων Σποράδων. Πρόκειται, όπως τονίζει ο συγγραφεύς, για «έναν οδηγό «σωτηρίας» για τους επιθυμούντες να θαυμάσουν τον μοναδικό πλούτο των χριστιανικών μνημείων και των ωραιοτάτων και μοναδικής τέχνης τοιχογραφιών και να αναχθούν στο υπερβατικό μέσα από το κάλλος και την ομορφιά». Η πολυτελής αυτή έκδοση, στην οποία συμμετείχε και η Γενική Γραμματεία Θρησκευμάτων του Υπουργείου Παιδείας, κοσμείται από σπανίου κάλλους φωτογραφίες που αποτυπώνουν όλες τις εκφάνσεις της ευσέβειας και της λατρείας προς τον Τριαδικό Θεό και τους προστάτες Αγίους σε περικαλλείς ναούς, αριστουργηματικές τοιχογραφίες και αγιογραφήσεις, μοναδικά παλαιοχριστιανικά γλυπτά και μαρμαροθετήματα με φόντο την μοναδική ομορφιά της Ευβοϊκής φύσης. Την υπό τις ευλογίες της Α. Θ. Παναγιότητος, του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου και του Σεβ. Μητροπολίτου Χαλκίδος κ. Χρυσοστόμου παρούσα έκδοση, προλογίζει ο Γεν. Γραμματεύς Θρησκευμάτων του ΥΠΠΘ κ. Γεώργιος Καλαντζής.

Το έργο διαιρείται σε πέντε Κεφάλαια-Ενότητες. Στο Α΄ κεφάλαιο περιλαμβάνεται μία ιστορική επισκόπηση της ιστορίας της Εύβοιας από την αρχαιότητα μέχρι τις ημέρες μας, στο Β΄ παρουσιάζονται Ναοί από όλες τις εκκλησιαστικές περιφέρειες της Ι. Μητροπόλεως (Χαλκίδος, Ληλαντίων & Ν. Αρτάκης, Ψαχνών, Διρφύων, Μαντουδίου & Αγ. ΄Αννης, Λίμνης, Λουτρών Αιδηψού, Ιστιαίας & Ωρεών και Βορείων Σποράδων), στο Γ΄ οι Ιερές Μονές, στο Δ΄ τα Ιερά Προσκυνήματα, ενώ το Ε΄ Κεφάλαιο είναι αφιερωμένο αποκλειστικά στον εικονογραφικό διάκοσμο. Το έργο αφιερώνει ο συγγραφεύς του στους Ευβοείς αγωνιστές και τους πεσόντες μαρτυρικώς υπέρ Πίστεως και Πατρίδος κατά την ΄Αλωση της Χαλκίδος υπό των Οθωμανών την 12η Ιουλίου 1470.

Σχ. 25Χ 28, Σελ. 622, Τιμ. 40€.

Το Σύμβολον της Πίστεως - Φύση και ιδιότητες της Εκκλησίας
Βλασίου Ι. Φειδά, Ομότ. Καθηγητού Πανεπιστημίου Αθηνών

Μία εμβριθής επιστημονική μελέτη για τo Σύμβολο πίστεως Νικαίας- Κωνσταντινουπόλως, το κοινό Οικουμενικό Σύμβολο πίστεως για όλες τις Εκκλησίες ή Ομολογίες της χριστιανικής Οικουμένης, αφού, παρά τις διαφορετικές θεολογικές προσεγγίσεις ή ερμηνείες του, εκφράζει την αυθεντική αποστολική παράδοση και επιβεβαιώνει την άρρηκτη σχέση της Πατερικής θεολογίας με τους δογματικούς Όρους των επτά κοινών Οικουμενικών Συνόδων της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Σχ. 17Χ24, Σελ. 344, Τιμ. 15€.

Η Ιουλία και ο κάμπος του Θεού
Μαρίας Κασαμπαλάκου

Μία αλληγορική παιδική ιστορία με ηρωίδα την 9χρονη Ιουλία, η οποία περνά επτά ημέρες στην εξοχή και μαθαίνει μέσα από την μοναδικότητα κάθε δημιουργήματος, από τα λουλούδια μέχρι τις μέλισσες, ότι είναι θέλημα Κυρίου ο άνθρωπος να κρατήσει και να διαφυλάξει το οικοσύστημα σε ισορροπία και αρμονία και να διδάσκεται δια του κάλλους της φύσης την αγάπη προς όλα τα πλάσματα του Θεού. Η εικονογράφηση είναι της ίδιας της συγγραφέως.

Σχ. 29Χ21, Σελ.44, Τιμ. 10€.

†30 Απριλίου

Μνήμη τοῦ ἐν ἁγίοις πατρός ἡμῶν Δονάτου, ἐπισκόπου Εὐροίας.

Μητροπολίτου Φαναρίου κ. Αγαθαγγέλου,
Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας – Απρίλιος,
Αθήνα 2005, εκδ. Αποστολική Διακονία, σελ. 335-338

῾Ο ῞Αγιος Δονάτος ἔζησε κατά τούς χρόνους τοῦ αὐτοκράτορος Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου (379-395 μ.Χ.). ᾿Εγεννήθηκε περί τό 330 μ.Χ. στήν Εὔροια177 καί ἐμορφώθηκε στό Βουθρωτό τῆς ᾿Ηπείρου. Σέ ἡλικία τριάντα ἐτῶν ἐχειροτονήθηκε ᾿Επίσκοπος Εὐροίας καί ἀρχιεράτευσε ἐπί ἑξήντα χρόνια. Μετεῖχε δέ στήν Β Οἰκουμενική Σύνοδο. ῎Αλλες πηγές θεωροῦν ὅτι ὁ ῞Αγιος καταγόταν ἀπό τή Δύση, ἀφοῦ τό ὄνομα αὐτό ἦταν πολύ διαδεδομένο ἐκεῖ.

Στίς λατινικές πηγές παρατηρεῖται σύγχυση μεταξύ τοῦ ῾Αγίου Δονάτου, ᾿Επισκόπου Εὐροίας, καί τοῦ ὁμωνύμου του ᾿Επισκόπου ᾿Αρητίου Τυρρηνίας, ὁ ὁποῖος ἐμαρτύρησε ἐπί ᾿Ιουλιανοῦ τοῦ Παραβάτου. Αὐτό ἦταν εὔκολο νά συμβεῖ, ἀφ᾿ ἑνός μέν λόγῳ τῆς συνωνυμίας, ἀφ᾿ ἑτέρου δέ διότι ᾿Επισκοπή Εὐροίας ὑπαγόταν ἐκκλησιαστικά στή Δύση, ἄν καί πολιτικά ἀνῆκε στό Βυζάντιο.

Οἱ ἁγιολογικές πηγές μαρτυροῦν πλῆθος θαυμάτων ἀπό τόν ῞Αγιο. Στό Συναξάρι ἀναφέρεται καί τό θαῦμα τοῦ ῾Αγίου πού ἐφόνευσε τό δράκοντα. Κοντά στήν Εὔροια ὑπῆρχε ἕνα χωριό πού ὀνομαζόταν Σωρεία, στό ὁποῖο ὑπῆρχε μιά πηγή, ἀπό τήν ὁποία, ὅποιος ἔπινε, πέθαινε. ῞Οταν ὁ ῞Αγιος ἐπληροφορήθηκε τό γεγονός, πῆρε μαζί του καί ἄλλους ἱερεῖς καί πῆγε στήν πηγή. Τή στιγμή πού ἔφθασε ἐκεῖ ἀκούσθηκε μιά βροντή. ᾿Αμέσως ἐμφανίσθηκε μπροστά του ἕνας δράκοντας, πού εἶχε τή φωλιά του στήν πηγή. Μόλις ὁ ῞Αγιος ἔστρεψε τό βλέμμα του καί εἶδε τό θηρίο, πῆρε στά χέρια του τό σχοινί, μέ τό ὁποῖο ἐχτυποῦσε τόν ὄνο ἐπάνω στόν ὁποῖο ἐπέβαινε, ἐχτύπησε τό θηρίο στή ράχη, πού ἔπεσε νεκρό στό ἔδαφος. Στή συνέχεια ὁ ῞Αγιος εὐλόγησε τήν πηγή, ἤπιε πρῶτος αὐτός νερό ἀπ᾿ αὐτή καί, ἀκολούθως, προέτρεψε καί τούς ἄλλους νά πιοῦν χωρίς κανένα φόβο. ᾿Εκεῖνοι, πράγματι, ἤπιαν καί εὐφράνθηκαν καί ἐπέστρεψαν ἀσφαλεῖς στίς οἰκίες τους.

῾Η φήμη τῶν θαυμάτων τοῦ ῾Αγίου ἔφθασε μέχρι τόν αὐτοκράτορα Θεοδόσιο τόν Μεγάλο, ὁ ὁποῖος τόν ἐκάλεσε στήν Κωνσταντινούπολη γιά νά θεραπεύσει τή θυγατέρα του πού ἔπασχε ἀπό δαιμόνιο. ῾Ο ῞Αγιος ἐθεράπευσε τή βασιλόπαιδα καί ὁ Θεοδόσιος τοῦ προσέφερε τόπο στό ᾿Ομφάλιο ᾿Ηπείρου καί χρήματα, προκειμένου ὁ ῞Αγιος νά ἀνεγείρει ναό. Στήν τοποθεσία αὐτή σώζονται ἐρείπια ἀρχαίου ναοῦ, πού χρονολογεῖται ὅμως ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Δεσποτάτου τῆς ᾿Ηπείρου. Εἶναι πιθανό ὁ νεότερος αὐτός ναός νά οἰκοδομήθηκε ἐπί τῶν θεμελίων ἐκείνου, τόν ὁποῖο ἔχτισε ὁ ῞Αγιος, διότι κατά τίς ἀνασκαφές βρέθηκε καί παλαιοχριστιανικό ὑλικό. ῾Ο ῞Αγιος Δονάτος «εἰς μακρόν γῆρας ἐλάσας, ἀπῆλθε», μάλλον τό 388 μ.Χ., καί ἐνταφιάσθηκε πλησίον τοῦ ἀνωτέρου ναοῦ σέ μνημεῖο, τό ὁποῖο κατά τήν παράδοση εἶχε ὁ ἴδιος ἑτοιμάσει.

῾Η μνήμη τοῦ ῾Αγίου Δονάτου τιμᾶται ἰδιαίτερα στή Θεσπρωτία, τήν Πρέβεζα καί τά ᾿Ιωάννινα.

Ένας λόγος για το περιβάλλον

Σταυρόπουλου Αλέξανδρου, Ομ. Καθηγητού της
Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών
Θεολογικά οικολογικά σημειώματα (1986-2007),
εκδ. Διαποίμανση,  Αθήνα 2026

• Θεολογική οικολογία στο πλαίσιο μιας Συμβουλευτικής Ποιμαντικής

Τι κάνει εντύπωση

Όπως έχουμε αναφέρει και άλλοτε, η προθυμία πολλών Εφημερίων να συμμετάσχουν στην έρευνα της «Πνευματικής Γεωγραφίας» που προβάλλαμε μέσω των στηλών του περιοδικού και συνεχίζουμε και σε άλλους χώρους, εντυπωσιάζει. Είναι χαρακτηριστικό, ότι όσους παίρνουν μέρος στην έρευνα τους εντυπωσιάζουν ποικίλες και διαφορετικές πτυχές από την ζωή των Γερόντων. Είναι η μυστική συγγένεια, η ευαισθησία μας για ορισμένες διαστάσεις της ζωής που μας φέρνει κοντά τους και που κάνει να μιλούν μέσα μας συγκεκριμένες εκδηλώσεις τους; Αυτό παίζει οπωσδήποτε σε ένα μεγάλο βαθμό το ρόλο του.

Είναι όμως δυνατό οι προσδοκίες μας από τη ζωή, τα οράματά μας, οι προσμονές μας να βρίσκουν απάντηση στη συμπεριφορά και στον τρόπο της ζωής τους και έτσι αυτά να θίγουν εντονότερα η απαλότερα τις χορδές της ύπαρξής μας. Γι’ αυτό ο καθένας μας εντυπωσιάζεται και διαφορετικά.

Σε πολλούς κάνει εντύπωση ο τρόπος που ο Γέροντας ακροάται και διαλέγεται μαζί τους. Άλλοι πάλι προσέχουν την «περιέργεια» με την οποία οι Γέροντες πλησιάζουν τα μυστήρια του κόσμου και τον τρόπο με τον οποίο συλλέγουν τες πληροφορίες τους. Για ορισμένους έχουν ξεχωριστή σημασία οι συμβουλευτικές στάσεις που τηρούν στις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Για άλλους, έχει προτεραιότητα το παράδειγμα του Γέροντα που διανοίγει νέους δρόμους και νέους ορίζοντες. Για μερικούς είναι σπουδαίος ο τρόπος με τον οποίο οι Γέροντες αντιμετωπίζουν προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας μας που ταλανίζουν τον σημερινό κόσμο.

Σε έναν κόσμο που απασχολείται ολονέν και περισσότερο με το οικολογικό περιβάλλον του ανθρώπου και τις συνέπειες που μπορεί να έχει μια αλόγιστη χρήση της φύσεως και των αποθεμάτων της, εντυπωσιάζει η στάση πολλών Γερόντων έναντι των προβλημάτων που δημιουργούνται στην εποχή μας και η συμβουλευτική τους που ασκείται σε συγκεκριμένα πλαίσια ζωής.

Γέροντες και οικολογικό περιβάλλον

Περισσότερα για μια συμβουλευτική των Γερόντων σε συγκεκριμένα πλαίσια ζωής όπως το οικολογικό περιβάλλον, βλ. στη μελέτη μου «Εισαγωγή στην ορθόδοξη συμβουλευτική ποιμαντική», Αθήνα, 1985, σ. 77-81 όπου και βιβλιογραφία. Τις προϋποθέσεις γι’ αυτού του είδους την συμβουλευτική στάση των Γερόντων εξετάζει με πολύ ωραίο τρόπο ο φοιτητής μας Γιάννης Σπυράλατος - κάνει τώρα μεταπτυχιακές σπουδές στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στην χειρόγραφη φροντιστηριακή εργασία του στο μάθημα της Ποιμαντικής Ψυχολογίας για τις «Συμβουλευτικές στάσεις στην “Κλίμακα του αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου”» (Αθήνα 1984, σ. 58-63).

Τις εντοπίζει στην κατάκτηση της «απαθείας» («εγκάρδιος ουρανός του νοός») με την οποία ο άνθρωπος αποκαθίσταται ο ίδιος στην προπτωτική ειρηνική σχέση του με την υπόλοιπη κτίση. Τονίζει την συμβολή της ασκητικής εμπειρίας των νηπτικών πατέρων για να μπορέσει η οικολογία να βρει το σωστό προσανατολισμό της και με δημιουργικό διάλογο να οδηγηθεί σε μια θεολογική οικολογία.

Είναι αλήθεια, ότι είναι έντονη η ανησυχία ορισμένων γερόντων για την ρύπανση του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζουν οι σημερινοί άνθρωποι. Χωρίς να κηρύττουν μια «επιστροφή στη φύση» τύπου Ρουσσώ, συνιστούν μιαν «έξοδο προς τη φύση», «για να βρεθούν οι άνθρωποι πάλι στο φυσικό τους περιβάλλον, εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν», λένε χαμογελώντας, «στον Παράδεισο, που ήταν ένας κήπος». Χωρίς ν’ αρνούνται τη χρήση της τεχνολογίας μάχονται για μια ποιότητα ζωής που ν’ αγκαλιάζει τον άνθρωπο.

Στενοχωρούνται μάλιστα έντονα όταν αύτη η «έξοδος» διακυβεύεται και από τόσες πυρκαγιές που καταστρέφουν τεράστιες δασικές εκτάσεις και θαμνώδεις περιοχές. Λυπούνται βαθύτατα γιατί διαβλέπουν στο έργο της καταστροφής ψυχικές διαταραχές, που κι όταν ακόμη κινείται από κερδοσκοπία με οικοπεδοποιητικές προθέσεις ξεκινά από μια θεμελιακή αφιλανθρωπία.

Όποιος καταστρέφει την Δημιουργία συνεργεί στην καταστροφή του ανθρώπου. Το πράσινο είναι δώρο Θεού που η Χάρη Του δωρίζει στον άνθρωπο. Σεβασμός προς αυτό σκοπεύει στην υγεία και την ομορφιά. «Το δάσος, θα μπορούσε να είναι… το πιο εντυπωσιακό σύμβολο της παρουσίας της σιωπής και της ευλογίας της Εκκλησίας. Γιατί το δάσος είναι σιωπή και ευλογία. Χωρίς αυτό, όλα γίνονται στείρα».

Και η Εκκλησία θα έπρεπε ν’ αναλάβει ολόκληρη εκστρατεία και σταυροφορία. Χρειάζεται ενεργός δράση της Εκκλησίας. Ο Νόμος μόνος του, όπως διαπιστώνουμε, δεν επαρκεί για την καταστολή του μεγάλου αυτού εγκλήματος και την πρόληψή του. Αλλ’ ούτε μόνο με εκκλησιαστικές αποφάσεις και εγκυκλίους μπορεί να γίνει δουλειά. Εδώ πάλι πρωτεύουσα θέση κατέχει το παράδειγμα και η μίμηση.

Παραδείγματα προς μίμηση

Σε μια τέτοια υποδειγματική παιδαγωγική πρωτοβουλία αναφέρεται και το άρθρο, που θα δημοσιευθεί στο προσεχές τεύχος, του κ. Θ. Ψαριώτη, πτυχιούχου της Ανωτάτης Γεωπονικής Σχολής Αθηνών, ο οποίος επί χρόνια δίδαξε Γεωπονικά μαθήματα στην Εκκλησιαστική Εκπαίδευση και φρόντισε να διανοίξει στους μαθητές του ορίζοντες ώστε, πέραν των πρακτικών γνώσεων και δεξιοτήτων, να εισδύουν και να «μελετούν» στο Βιβλίο της Φύσεως που γράφτηκε από τον Δημιουργό…

Συγκεκριμένα, μας παρουσιάζει την εκλεκτή μορφή του Γέροντος (Αγίου πλέον) π. Αμφιλόχιου Μακρή (1888-1970) και την αγάπη του για τα δένδρα, που συνέβαλλε στην πευκοφύτευση της Ιεράς νήσου Πάτμου. Εδώ, Γεωγραφία, Ανθρωπογεωγραφία και Πνευματική Γεωγραφία δένουν σ’ ένα άρμονικο σύνολο.

Διαβάστε όλο το έργο

Βυζαντινοί Ναοι των Αθηνων