ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ  ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ  ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ   ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΣ"
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ
  ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΑΓ. ΒΑΡΒΑΡΑΣ   ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟ   ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
Φωνή Κυρίου |Διακονία | Εορτολόγιο | Πολυμέσα

 

πίσω


Προλογικό

Μοναχισμός και Διοικούσα Εκκλησία

Μοναχισμός και Λατρεία

Προλογικό
ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΔΗΜ. ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗ
Καθηγητού Πανεπιστημίου

(Με αφορμή το ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΜΟΝΑΣΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ στα ΑΓΙΑ ΜΕΤΕΩΡΑ,
12- 14 Σεπτεμβρίου 2000) 

Ο Ανατολικός Ορθόδοξος Μοναχισμός είναι θεοσύστατος, χαρισματικός θεσμός της Εκκλησίας μας που έχει τις ρίζες του στους πρώτους αποστολικούς χρόνους. Πρώτος μοναχός ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, πρώτο κοινόβιο δε η ομάδα των Δώδεκα Αποστόλων.

Το μαρτυρικό και ασκητικό φρόνημα της Εκκλησίας διασώζεται στον Μοναχισμό, που βιώνει το αναίμακτο μαρτύριο της συνειδήσεως με την εκκοπή του ιδίου θελήματος, με την άρνηση και των θεμιτών ακόμη τέρψεων και παρακλήσεων του βίου και με την εκούσια πτωχεία.

Ο Μοναχισμός είναι η αυθεντική βίωση του Ευαγγελίου, είναι, κατά τον Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος, «τάξις και κατάστασις ασωμάτων». Η μοναχική ζωή είναι ζωή υπέρ φύσιν, γι΄ αυτό και προϋποθέτει θεϊκή κλήση και ιδιαίτερη χάρη.

Θεμέλιο της μοναχικής ζωής είναι ο θείος έρωτας και σκοπός της η ένωση με το Χριστό, διά του προσωπικού αγιασμού, ο οποίος επιτυγχάνεται με την άσκηση των τριών βασικών μοναχικών αρετών, της παρθενίας, της ακτημοσύνης και της υπακοής. Οι θεμελιώδεις δε αυτές αρετές θεραπεύουν τα τρία πρωταρχικά πάθη: τη φιληδονία, τη φιλαργυρία και τη φιλοδοξία αντιστοίχως. Έτσι, με κεκαθαρμένο το οπτικό της ψυχής, ο Μοναχός, δέχεται τις ελλάμψεις του Αγίου Πνεύματος και εν τέλει φθάνει στην κατά χάρη θέωση, μετέχει στις άκτιστες ενέργειες του Θεού και γεύεται τον Παράδεισο από την παρούσα ζωή ακόμη. Με τον προσωπικό δε αγιασμό, με την προσευχή και την τέλεια αγάπη οι Μοναχοί γίνονται οι μεγαλύτεροι ευεργέτες του κόσμου.

Το Πανελλήνιο Μοναστικό Συνέδριο, που διοργανώθηκε υπό της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, επί τω εορτασμώ των δύο χιλιάδων ετών από τη Γέννηση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, είχε θέμα «Ο αναλλοίωτος Ορθόδοξος Μοναχισμός ελπίδα σωτηρίας στην ανατολή της 3ης χιλιετίας» και πραγματοποιήθηκε στα Άγια Μετέωρα. Σκοπός του Συνεδρίου ήταν να παρουσιάση την αξία του Ορθόδοξου Μοναχισμού, τη θέση του μέσα στην Εκκλησία του Χριστού, την πνευματική και εθνική προσφορά του κατά την πορεία των είκοσι αιώνων του Χριστιανισμού, αλλά και να συζητηθούν τα προβλήματα που ενίοτε ανακύπτουν, είτε μέσα στους κόλπους του – εφ΄ όσον και οι μοναχοί είναι άνθρωποι με την «πεπτωκυία» φύση – είτε στις σχέσεις του με τον κόσμο και τους θεσμούς του κόσμου.

Στις ακόλουθες γενικές θεματικές ενότητες, αντίστοιχες με τις Συνεδρίες, κατανεμήθηκαν οι εισηγήσεις του Συνεδρίου.

Η πρώτη αναφερόταν στον «Χριστοκεντρικό χαρακτήρα του Ορθοδόξου Μοναχισμού» και περιελάμβανε εισηγήσεις σχετικές με την ιστορία, τα πρότυπα και την ουσία του Μοναχισμού.

Στην δεύτερη, με θέμα «Μοναχισμός, διάσωση της θεογνωσίας», τονίσθηκε ο πρωταρχικός ρόλος του Μοναχισμού στην διάσωση της ακεραιότητας της Πίστεως στο παρελθόν, στο παρόν και το μέλλον, η θεοκοινωνία και η κοινωνία με τους Αγίους στην μοναχική ζωή.

Οι εισηγήσεις της τρίτης Συνεδρίας που είχε θέμα «Μοναχισμός και Μυστηριακή ζωή», αναφέρθηκαν σε ένα από τα βασικά στοιχεία της Μοναχικής ζωής, την θεία Λατρεία και τη μυστηριακή ζωή.

Οι «Προϋποθέσεις μείζονος αναπτύξεως του Μοναχισμού», εξετάσθηκαν στην τέταρτη Συνεδρία, οι σχέσεις του με την Πολιτεία και την Διοικούσα Εκκλησία, καθώς και η σχέση της σύγχρονης τεχνικής προόδου στα Μοναστήρια.

Τέλος, στην πέμπτη Συνεδρία με θέμα «Προσδοκώντας την καινή κτίση», αναπτύχθηκαν θέματα οικολογίας και Μοναχισμού, κτιριακών δραστηριοτήτων στα Άγια Μετέωρα με σεβασμό στην παράδοση και το περιβάλλον και εσχατολογικής προοπτικής της Μοναχικής ζωής.

Οι Εισηγηταί ήσαν εκπρόσωποι του μοναχικού κόσμου, κυρίως του Ελλαδικού χώρου και του Αγίο Όρους (διακεκριμένοι Ηγούμενοι, Μοναχοί και Μοναχές) και έγκριτοι Καθηγηταί των Θεολογικών Σχολών των Πανεπιστημίων Αθηνών και Θεσσαλονίκης.

 

{ τεχνική βοήθεια        επικοινωνία