«Παρ΄ όλο που η Παράδοση των Αγίων Πατέρων και οι Ιεροί Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων έχουν οριοθετήσει αυτές τις σχέσεις των Ιερών Μονών μετά του
Μοναχισμός και διάσωση της κτίσεως
«Η σημερινή περιβαλλοντική κρίση απασχολεί συνεχώς ευρύτερους κύκλους της σύγχρονης κοινωνίας είτε με τη μορφή περιγραφής των στοιχείων που συνθέτουν την απειλή είτε με τη
Αγγελικό πολίτευμα και Πολιτεία
Τις γενικές προτάσεις που σκοπόν έχουν να σηματοδοτήσουν τον τρόπον, κατά τον οποίον μία ειλικρινής προσπάθεια όλων των φορέων θα απέδιδε μέγιστον όφελος εις το
Γέρων Παΐσιος ο αγιορείτης (1924 – 1994)
Τό καλοκαίρι τοῦ 1975 ἀξιώθηκα νά μεταβῶ γιά πρώτη φορά στό “Περιβόλι τῆς Παναγίας”, τό Ἅγιον Ὄρος. Ἐπισκέφθηκα διάφορες αἰωνόβιες μονές, προσκύνησα πολλούς ἀπό τούς
Περί του αββά Μακαρίου
1. Εκεί ακούσαμε και πολλούς μοναχούς να μας διηγούνται το βίο του αββά Μακαρίου, που είχε αναπαυθεί εν Κυρίω πριν λίγο καιρό, και ήταν μαθητής
Ορθόδοξος Μοναχισμός και σύγχρονος θρησκευτικός και διαθρησκειακός συγκρητισμός
«Ο σύγχρονος διαθρησκειακός συγκρητισμός έχει ως πνευματική μητέρα τη Θεοσοφική Εταιρεία και εντάσσεται πλήρως στο ρεύμα της λεγομένης Νέας Εποχής. Βασικό δόγμα της επιδιωκομένης διά
Σχόλιον εις την θεολογικήν οντολογίαν του Γρηγορίου Ναζιανζηνού
Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες μᾶς δίνουν ὑπόδειγμα μιᾶς αὐθεντικῆς σχέσεως μεταξύ Φιλοσοφίας, καί ἰδιαίτερα τῆς ἑλληνικῆς, καί τῆς χριστιανικῆς Θεολογίας (γιατί τῆς Θεολογίας γενικῶς δέν δημιουργεῖ
Ορθοδοξία και ορθολογισμος με αφορμή την εορτή των τριών Ιεραρχών
Ἔχουμε, ἀλήθεια, σκεφτεῖ γιατί μιά γιορτή Παιδείας, ἕνας κατ’ ἐξοχήν ἑορτασμός τοῦ πνεύματος, τῆς γνώσης καί τῆς καλλιέργειας ταυτίζεται στήν Ἑλλάδα μέ μιά γιορτή θρησκευτική,
Τά πρόσωπα τῶν τριῶν Ἱεραρχῶν
Ἡ αἰτία γιά τήν εἰσαγωγή τῆς ἑορτῆς τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν στήν Ἐκκλησία εἶναι τό ἑξῆς γεγονός: Κατά τούς χρόνους τῆς βασιλείας τοῦ Ἀλεξίου τοῦ Κομνηνοῦ,
Οι τρεις ιεράρχες και το νόημα της εορτής των δια το έθνος
Κατά τήν ἑορτήν λοιπόν τῶν Τριῶν Ἱεραρχῶν πανηγυρίζομεν συγχρόνως καί αὐτοῦ τοῦ γνησίου πνευματικοῦ των τέκνου τά γενέθλια. Πρόκειται βεβαίως περί τοῦ ἀθανάτου Ἑλληνοχριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ,