Μοναχική ζωή και καταναλωτική κοινωνία

«Η Ορθόδοξη Μοναχική ζωή και η καταναλωτική κοινωνία είναι δύο έννοιες ριζικά διαφορετικές. Η καταναλωτική κοινωνία με το πρόσχημα της οικονομίας χρόνου, δυνάμεων και παράλληλα

Μοναχισμός και Λατρεία

«Ο Μοναχισμός διασώζει την εσχατολογική συνείδηση, αποκρούοντας τον μόνιμο κίνδυνο της εκκοσμικεύσεως. Αποδεικνύεται, έτσι, το συμπαγέστερο και περισσότερο αδιάρρηκτο τμήμα του εκκλησιαστικού σώματος, που διασώζει

Γέρων Παΐσιος ο αγιορείτης (1924 – 1994)

Τό καλοκαίρι τοῦ 1975 ἀξιώθηκα νά μεταβῶ γιά πρώτη φορά στό “Περιβόλι τῆς Παναγίας”, τό Ἅγιον Ὄρος. Ἐπισκέφθηκα διάφορες αἰωνόβιες μονές, προσκύνησα πολλούς ἀπό τούς

Ορθόδοξος Μοναχισμός και σύγχρονος θρησκευτικός και διαθρησκειακός συγκρητισμός

«Ο σύγχρονος διαθρησκειακός συγκρητισμός έχει ως πνευματική μητέρα τη Θεοσοφική Εταιρεία και εντάσσεται πλήρως στο ρεύμα της λεγομένης Νέας Εποχής. Βασικό δόγμα της επιδιωκομένης διά

Σχόλιον εις την θεολογικήν οντολογίαν του Γρηγορίου Ναζιανζηνού

Οἱ Τρεῖς Ἱεράρχες μᾶς δίνουν ὑπόδειγμα μιᾶς αὐθεντικῆς σχέσεως μεταξύ Φιλοσοφίας, καί ἰδιαίτερα τῆς ἑλληνικῆς, καί τῆς χριστιανικῆς Θεολογίας (γιατί τῆς Θεολογίας γενικῶς δέν δημιουργεῖ

Ορθοδοξία και ορθολογισμος με αφορμή την εορτή των τριών Ιεραρχών

Ἔχουμε, ἀλήθεια, σκεφτεῖ γιατί μιά γιορτή Παιδείας, ἕνας κατ’ ἐξοχήν ἑορτασμός τοῦ πνεύματος, τῆς γνώσης καί τῆς καλλιέργειας ταυτίζεται στήν Ἑλλάδα μέ μιά γιορτή θρησκευτική,