20 Σεπτεμβρίου
†Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου, Θεοπίστης και των υιών αυτών Αγαπίου και Θεόπιστου
Στρατηλάτης Ρωμαίος εν τοις χρόνοις του Τραϊανού (98-117) εθνικός και περίβλεπτος εν Ρώμη. Εις την Χριστόν πίστιν επέστρεψε δια θεοσημείας, ιδών κατά το κυνήγιον έλαφον σταυρόν εις τα κέρατα φέρουσαν και ακούσας φωνήν εξ αυτού ως ο Παύλος, δι’ ης εκαλλείτο εις την ορθήν πίστιν. Πιστεύσας και βαπτισθείς ο πρώην Πλακίδας καλούμενος μετωνομάσθη Ευστάθιος, μετ’ αυτού δε και η γυνή αυτού Τατιανή μετονομασθείσα Θεοπίστη και τα δύο αυτών τέκνα Αγάπιος και Θεόπιστος. Υποστάς φοβεράς δοκιμασίας και συμφοράς, απωλέσας κατά τι ταξίδιον την γυναίκα και τα τέκνα και την περιουσίαν του πάσαν, περιήρχετο επαιτών επί πολλά έτη πλανώμενος ο άλλοτε πλούσιος και ευτυχής. Αλλ’ ότε δια τας βαρβαρικάς επιδρομάς ανεζητήθη υπό του βασιλέως και ηγηθείς της στρατιάς επέστρεψεν εν Ρώμη νικητής, ανέκτησε πάσαν την προτέραν αυτού κοινωνικήν θέσιν και επανεύρε και την οικογένειαν αυτού. Προσταχθείς δε υπό του Αδριανού (117-138) να προσφέρη θυσίαν και αρνηθείς εβλήθη εν χαλκώ ταύρω πυρωθέντι μετά της οικογενείας αυτού και εν αυτώ ετελειώθησαν άπαντες. Τελείται δε η σύναξις αυτών εν τω μαρτυρείω αυτών τω όντι εν τω Δευτέρω.
Ευστάθιον βους παγγενή χαλκούς φλέγει
και παγγενή συ του Θεού σώζεις, Λόγε.
Εικάδι Ευστάθιος γενεή άμα εν βοί εκαύθη