Οἱ Βλαχόφωνοι Ἕλληνες, οἱ ὁποῖοι πρωτοστάτησαν σέ ὅλους τούς ἐθνικούς ἀγῶνες, δέν ἦταν δυνατόν νά ἀπουσιάσουν ἀπό τήν προετοιμασία καί διεξαγωγή τοῦ μεγάλου ἀγώνα τῆς
Στρατιωτικοί ιερείς στον αγώνα της εθνικής παλιγγενεσίας
Μία ἀπό τίς ἄγνωστες, ἐν πολλοῖς, πτυχές τῆς ἀνεκτίμητης προσφορᾶς τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στό Ἑλληνικό Ἔθνος εἶναι ἡ ἀποφασιστική συμβολή τῶν στρατιωτικῶν ἱερέων στήν ἐπιτυχία
Ο Ευδοκιάδος Γρηγόριος Δενδρινός
Στά χρόνια τοῦ Μεγάλου Ξεσηκωμοῦ ἡ λαχτάρα γιά τήν Λευτεριά ἦταν πού κράτησε τόν κάθε Ἕλληνα σ’ ἐγρήγορση ἀγωνιστική. Παρά τίς μικρότητες, πού εἶναι ἀναπόφευκτες
Αποστολικής Εκκλησίας της Θεσσαλονίκης πάθη (Μάρτιος – Ιούλιος 1821)
Τά γεγονότα τοῦ 1821, ὅπως αὐτά ἐξελίχθηκαν στήν Θεσσαλονίκη, εἶναι λίγο-πολύ γνωστά καί ἡ μακεδονική ἱστοριογραφία ἔκαμε τό χρέος της, ὅσον ἠμποροῦσε, ἔναντι τῶν ἡρώων
Καταλογός νεομαρτύρων
Α Ὁσιομάρτυς Ἀββακούμ· ἐμαρτύρησε στίς 6 Αὐγούστου 1628 στή Θεσσαλονίκη γιά τήν πίστη. Ὁσιομάρτυς Ἀγαθάγγελος ὁ Ἐσφιγμενίτης· ὑπέστη μαρτυρικό θάνατο σέ ἡλικία 19 ἐτῶν στή Σμύρνη, στίς 19
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο και η διαχρονική συνείδηση του Έθνους
Πώς συναρμόστηκαν οι λειτουργίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως θεσμικού οργάνου του κατακτητη με τις διεκδικήσεις των υποδούλων, πλέον, Ελλήνων, οι οργανικές ανάγκες του Κράτους και
Η προβληματική των σχέσεων Εκκλησίας και Πολιτείας στα επαναστατικά συντάγματα
Οι περί Θρησκείας διατάξεις των επαναστατικών συνταγμάτων. Όλοι οι Έλληνες ομογενείς, οι οποίοι από το δεύτερο έτος της επαναστάσεως ανέλαβαν την πολιτική της ηγεσία και συγχρόνως
Η καταγωγή και η ιστορία των Οικογενειών του Σουλίου
Περί το 1600, οι Σουλιώτες φέρονται να μετανάστευσαν από τις πεδιάδες της Θεσπρωτίας στα βουνά της Μούργκας, όπου μια συνομοσπονδία των γενών συγκρότησε ενιαίο μέτωπο
Τα μοναστήρια στην Επανάσταση του 1821
Η Ορθόδοξη Εκκλησία ήταν το Α και το Ω για το υπόδουλο γένος. Το ράσο κόλπωνε μέσα του τη ρωμιοσύνη και η ρωμιοσύνη κολπωνόταν μέσα
Ο Βρεσθένης Θεοδώρητος και η δράση του στο Κρανίδι και την Ερμιόνη
Μια από τις ηγετικές μορφές ιερωμένων αγωνιστών της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, που ανέλαβαν υψηλές «πολιτικές» θέσεις, ήταν και ο Επίσκοπος Βρεσθένης Θεοδώρητος, «κατά κόσμον