Το 323 μ.Χ με την μεταφορά της πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας στο Βυζάντιο από τον Μ. Κωνσταντίνο ξεκινά και η ιστορία της βυζαντινής ιατρικής. Με
Το Αν. Ιλλυρικό και η προβληματική συνύπαρξη των τριών συστημάτων εκκλησιαστικής διοικήσεως (Μητροπολιτικό-Εξαρχικό-Πατριαρχικό)
Το παρόν άρθρο σκοπεύει να εξετάσει υπό διαφορετική οπτική γωνία το ζήτημα του Αν. Ιλλυρικού, η δικαιοδοσία του οποίου ταλάνισε επί αιώνες τις σχέσεις όχι
Το έργο του Ευσεβίου «Εις τον βίον Κωνσταντίνου» ως πρότυπο του Βίου Βασιλείου
Το είδος του Βίου Βασιλείου (στο εξής ΒΒ) αναμφίβολα αποτελεί ένα διφορούμενο ζήτημα για την βυζαντινή λογοτεχνία. Πολλοί ερευνητές εξέφρασαν διαφορετικές απόψεις ως προς το
Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή και ο σύγχρονος άνθρωπος
Όταν ο Δήμος Θεσσαλονίκης μου έκαμε και εφέτος την τιμή, μέσω του υπευθύνου για τη σειρά αυτή των διαλέξεων του Ανοικτού Πανεπιστημίου, να ζητήσει τη
Για το πρόβλημα της συνταγματικότητος διατάξεων τοῦ νόμου: «Ρύθμιση θεμάτων εκκλησιαστικής περιουσίας»- Γνωμοδότηση
Το άρθρο 3 παραγρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος (1975), που ρυθμίζει, σε νέα βάση τις σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας, προσφέρεται για αποκλίουσες ερμηνευτικές προσεγγίσεις όχι
Η σπουδαιότης της νηστείας και η τήρησις αυτής σήμερον
• Η νηστεία είναι θεία εντολή (Γεν. β’, 16-17). Κατά τον Μ. Βασίλειον, « συνηλικιωτίς έστι της ανθρωπότητος· νηστεία γαρ εν τω παραδείσω ενομοθετήθη» (Περί
Τα «Κεφάλαια Περί Αγάπης»
Ο Μ. Viller είδε τα «Κεφάλαια Περί Αγάπης» σύμφωνα με τα οποία έκρινε ολόκληρο το έργο του αγίου Μαξίμου να έχουν τέλεια εξάρτηση από τον
Η Μεγάλη Σαρακοστή στη ζωή μας
Η Μεγάλη Σαρακοστή: «Ένας τρόπος ζωής» Με την παρακολούθηση των ακολουθιών, με τη νηστεία, ακόμα και με την προσευχή σε τακτά διαστήματα δεν εξαντλείται η
Βίος και Πολιτεία π. Ιουστίνου Πόποβιτς
Η εντρύφησή του στο χώρο της Δογματικής τον οδήγησε στην συγγραφή και εκδοσή αυτού του θαυμάσιου έργου, στο όποιο φαίνεται καθαρά η γνώση του στη
Αυτοβιογραφικές σελίδες αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου
Η Εκκλησία σήμερα Τότε (στην εποχή των Αποοτόλων) η Εκκλησία ήταν ουρανός. Το ’γιο Πνεύμα καθοδηγούσε τον λαό. Το ’γιο Πνεύμα κατηύθυνε τον κάθε προεστώτα.