Ο κανόνας της Συνόδου της Καρχηδόνος (251 ή 255 μ.Χ.) επί του αγίου Κυπριανού, ο οποίος επικυρώθηκε από τον β΄ καν. της Πενθέκτης Οἰκουμ. Συνόδου,

Όπως γνωρίζουν όσοι ασχολούνται με τα εκκλησιαστικά πράγματα, υπάρχει ένα φλέγον κανονικό θέμα που απασχολεί και ταλανίζει την Ορθόδοξη Εκκλησία και Θεολογία. Πρόκειται για το

Δεν μπορώ να καταλάβω τί έχει καταλάβει πολλούς (ακόμη και μερικούς θεολόγους) και τα βάζουν με τους ιερούς κανόνες της Εκκλησίας. Τί τους πειράζουν; Τί

Μέχρι τώρα, αν και έχω ασχοληθεί αρκετά με το ουκρανικό ζήτημα, δεν γνωρίζω πόσοι παρατήρησαν ότι ειδικά με το έκκλητο (1) του Πατριαρχικού θρόνου της

Κατά πρώτον διευκρινίζουμε, γιατί χαρακτηρίζουμε την Αγία Γραφή θεόπνευστη. Τούτο πράττουμε, γιατί πράγματι είναι θεόπνευστη. Η ίδια η Αγία Γραφή λέει: «Πᾶσα γραφή θεόπνευστος και

Ερώτημα: Στο ερώτημα πώς βλέπω τη συνάντηση (των) προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Αμμάν της Ιορδανίας σχετικά και με το ουκρανικό ζήτημα, θα σας έλεγα

Το εν λόγω χωρίο του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου έχει ως εξής: «Οι (οι οποίοι χριστιανοί) ουκ εξ αιμάτων, ουδέ εκ θελήματος σαρκός, ουδέ εκ θελήματος