ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ  ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ  ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ   ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ "ΠΟΡΦΥΡΟΓΕΝΝΗΤΟΣ"
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ
  ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΑΓ. ΒΑΡΒΑΡΑΣ   ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΟΙΚΟΤΡΟΦΕΙΟ   ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ
Φωνή Κυρίου |Διακονία | Εορτολόγιο | Πολυμέσα

 

πίσω


Οι «ιστορικές περιπέτειες» των ιερών λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας

Ο χαρακτήρ των πρώτων κατά της Εκκλησίας διωγμών και η περί των χριστιανών αλληλογραφία του Πλινίου μετά του αυτοκράτορος Τραϊανού

Θρήνος για την άλωση της Κωνσταντινου- πόλεως

Ο παπισμός στη Φραγκοκρατού- μενη Ελλάδα

Ο Χριστιανισμός και τα χρόνια που έρχονται

Το ζήτημα της σχέσεως του Ευγενίου Βουλγάρεως προς το Διαφωτισμό και τις αρχές του

Η Λουκάρειος Ομολογία και το εκ ταύτης δημιουργηθέν Λουκάρειον πρόβλημα

Ο Αγιος Κοσμάς και το Εικοσιένα

Επακριβώσεις στην ιδεολογική ταυτότητα του Θεόκλητου Φαρμακίδη

Τα όρια της Δυτικής Ευρώπης

Τα Ευαγγέλια και η θέση του Ιησού έναντι των εθνών- Μεσοδιαθηκική περίοδος και προπαρασκευή

Κωνστανίνος Παλαιολόγος - Πολιορκία και Aλωση της Κωνσταντινου- πόλεως

Τα Πρεσβεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου εν σχέσει προς τα άλλα Ανατολικά Πατριαρχεία

Εις Νικόλαον Λούβαρι Μνημόσυνον

Απόπειραι των Δυτικών προς απελευθέρωσιν των Ελλήνων από της τουρκικής δουλείας (1453- 1463)

Κολλυβάδες - Αντικολλυβάδες

Η ελληνικότητα της αρχαίας Εκκλησίας της Ρώμης

Η προσφορά του Βυζαντίου στον πολιτισμό

Η φιλοσοφία από την Αθήνα στην Αλεξάνδρεια

Βίος και Πολιτεία της Οσιομάρτυρος Μητρός ημών Φιλοθέης της Αθηναίας

Η Ιερότητα των ταφικών μνημείων (Α)

Η Ιερότητα των ταφικών μνημείων (Β)

Η τελευταία δημηγορία του Παλαιολόγου και ο Βαρβερινός Ελληνικός Κώδιξ ΙΙΙ

Κριτόβουλος, Ξυγγραφής Ιστοριών Α΄

Όψιμη Ιεραποστολή στη Λακωνία

Υπήρξε ποτέ «Τρίτη Ρώμη»; Παρατηρήσεις για τη βυζαντινή κληρονομιά στη Ρωσία

«Ρουμ Μιλέτι»: οι Ορθόδοξες κοινότητες υπό τους Οθωμανούς Σουλτάνους

Τα επαιτικά τάγματα της Δύσης

Οικουμενική κίνηση, ιστορία-θεολογία: Επαφές και δραστηριότητες κατά τον 20° αιώνα

Ο Προτεσταντισμός και ο Ελληνισμός

Η Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία

Η απελευθέρωση των Ελλήνων και ο εσχατολογικός ρόλος της Ρωσίας και της Γαλλίας μέσα στο ερμηνευτικό έργο του Θεοδώρητου Ιωαννίνων ( περ. 1740-1823)

Τα σχέδια των Πανσλαυϊστών εις την Παλαιστίνην

Οι απαρχές του Χριστιανισμού στην Περσία

Το πολιτικόν δέον του Νέου Ελληνισμού

Ζητήματα εφαρμογής των ιερών κανόνων

Κρατική εξουσία και Ισλαμική αφύπνιση

Ο 'Αγιος Νεκτάριος - Σύντομος επισκόπηση του βίου και του έργου του

Το ήθος της εκκλησιαστικής ελευθερίας. Σύγχρονες θεολογικές προσεγγίσεις

Μνεία Δεισιδαιμονιών τινών και μαγικών συνηθειών εις Νομοκανόνας

Σκέψεις τινές περί Εικονομαχίας

Ιστορία και οπλικά συστήματα: η περίπτωση του «υγρού πυρός»

H ομαδικοσυνει-δησιακή γένεση και λειτουργικότητα της Θρησκείας

Προσκυνηματικές περιηγήσεις: Ιστορική εξέλιξη και σύγχρονες προοπτικές

Ο Λούθηρος περί της Ορθοδόξου Εκκλησίας - H συνδιάλεξις της Λειψίας (1519)

Οι δύο εξουσίες: Η διαμάχη μεταξύ παπών και αυτοκρατόρων και οι θεωρίες των βυζαντινών

Βυζάντιο και Ρωσσία

Η συμβολή του Βυζαντινού πνεύματος στη διαμόρφωση της Ευρωπαϊκής κουλτούρας

Νοσταλγία του Βυζαντίου

Εκκλησιολογική Προσέγγιση των Σχέσεων Επισκόπου και Ιερών Μονών της Επαρχίας του

Ιστορία μεσαιωνικών αιρέσεων καί ιδεολογικά διακυβεύματα

Τα «Υπέρ» και τα «Κατά» της παρουσίας των Ορθοδόξων στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών

Ερμηνευτική προσέγγιση ιερών κανόνων

Ο Ναός των Ιεροσολύμων μεταξύ Θεσμικού Ιουδαϊσμού και Χριστιανικής Κοινότητας

Αλέξανδρος Δελμούζος: Μία προφητική φωνή από το χώρο της εκπαίδευσης

Διδαχή Γ΄

Η εικόνα μεταξύ Ορθοδοξίας και αιρέσεως και ο κανόνας 82 της Πενθέκτης Οικουμενικής Συνόδου

Η παράδοσις περί του αποστόλου Θωμά

Ο 'Αγιος Κοσμάς τιμάται υπό του Αλή πασά

Σημεία τριβής Μονών καί Επισκόπων

Κατευόδωσις στρατού - Η θρησκευτική προετοιμασία

Η διεύρυνση του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών
Ορθοδοξία, Ρωμαιοκαθολικι- σμός και «Χριστιανικός Νότος» στο οικουμενικό προσκήνιο κατά την δεκαετία του 1960

O Βυζαντινός «ιερός πόλεμος», Η έννοια και η προβολή του θρησκευτικού πολέμου στο Βυζάντιο

Η ιδέα της αποστολικότητος του θρόνου και ο απόστολος Ανδρέας

Ο Ιουστινιανός και οι Μονοφυσίται

Ιεραποστολικοί αγώνες των αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου-
Αποτίμηση της προσφοράς τους

Το κήρυγμα της βυζαντινής ιεραποστολής και οι απόστολοι των Σλάβων Κωνσταντίνος (Κύριλλος) και Μεθόδιος

Η Εκκλησία της Αλεξάνδρειας και η πρωτοκαθεδρία στην Ανατολή κατά τον Ε΄ αιώνα

Ο Ταλαντίου Νεόφυτος ως αρθρογράφος στην Εφημερίδα των Αθηνών. Θέματα και προβληματισμοί

Η ημερομηνία εορτασμού του Πάσχα μετά την Α' Οικουμενικήν Σύνοδον της Νικαίας (325)- Ο ρόλος της Αλεξανδρείας και της Ρώμης

Διδαχή Γ΄

Κοσμά του Αιτωλού, Διδαχές και Βιογραφία,
Ιωάννου Β. Μενούνου, εκδ. Τήνος, σελ. 161-165

 

Δια τούτο και ημείς οι ευσεβείς χριστιανοί να αγαπώμεν τον εχθρό μας, να τον συγχωρώμεν, να τον θρέφωμεν, να τον ποτίζωμεν, να λέγωμεν καλό δια λόγου του, να παρακαλώμεν και τον Θεόν δια την ψυχήν του εχθρού μας και τότε έχομεν στόμα και ημείς να λέγωμεν εις τον Θεό μας: Θεέ μου, σε παρακαλώ να με συγχωρέσης, καθώς και εγώ συγχωρώ τον εχθρόν μου. Ειδέ και δεν συγχωρέσωμε τον εχθρό μας, χίλιες χιλιάδες καλά να κάνωμεν, και το αίμα μας να χύσωμεν δια την αγάπην του Χριστού μας, εις την κόλασιν πηγαίνομεν.

Κάμνετε εδώ αφορισμούς; Να προσέχετε, χριστιανοί μου, ποτέ σας αφορισμόν να μην κάμνετε δια χίλια πουγγιά, διατί αφορεσμός θέλει να ειπή ξεχωρισμός από τον Θεόν, από τους αγγέλους, από το Παράδεισον και παραδομός εις τον Διάβολον και εις την Κόλασιν. Δια εκείνον τον αδελφό μας εσταυρώθη ο Χριστός μας να τον εβγάλη από την Κόλασιν και τον βάλη εις τον Παράδεισον και εσύ δια μικρόν πράγμα τον αφορίζεις και τον βάνεις εις την Κόλασιν να καίεται πάντοτε; Τόσον σκληρός είσαι; Μα καλά, για στοχάσου· από τον καιρό οπού εγεννήθης έως τώρα πόσες αμαρτίες έχεις καμωμένες ή με το μάτι ή με το αυτί ή με το στόμα ή με το χέρι ή με τον νου ή με τον λογισμόν ; Αναμάρτητος είσαι; Το άγιον Ευαγγέλιον μας λέγει πως μόνον ο Χριστός μας είναι αναμάρτητος. Ημείς, αν εξετάσωμεν, ευρίσκομεν χιλιάδες αμαρτίες εις τον εαυτόν μας. Τώ ρα έχεις στόμα να λέγεις τον Θεόν πατέρα; Όχι, αλλά τον Διάβολον. Διατί ο Διάβολος θέλει να αφορίζωνται οι άνθρωποι και όχι ο Θεός. Δια τούτο, χριστιανοί μου, ανίσως και θέλετε και η ευγένειά σας να σας συγχωρήση ο Θεός όλα σας τα αμαρτήματα και να σας γράψη δια τον Παράδεισον, ειπέτε και η ευγένειά σας δια τους εχθρούς σας: Ο Θεός συγχωρήσοι και ελεήσοι αυτούς.

Αυτή, αδελφοί μου, η συγχώρησις έχει δύο ιδιώματα, ένα να φωτίζη και άλλο να κατακαίη. Εγώ σας είπα να συγχωράτε, χριστιανοί μου, τους εχθρούς σας δια ιδικόν σας καλόν. Εσύ πάλιν οπού ηδίκησες τους αδελφούς σου και ήκουσες οπού είπα να σε συγχωρέσουν, μη χαίρεσαι, αλλά μάλιστα να κλαις και να θρηνής, διατί αυτή η συγχώρησις σου έγινε φωτία εις το κεφάλι σου, ανίσως και δεν επιστρέψης το άδικον οπίσω, να κλαύσης, να παρακαλέσης να σε συγχωρέσουν εκείνοι οπού αδίκησες. Όλοι οι πνευματικοί, πατριάρχες, αρχιερείς, ιερείς, όλος ο κόσμος να σε συγχωρέση, ασυγχώρητος είσαι. Αμή ποίος έχει την εξουσίαν να σε συγχωρέση;Εκείνος οπού τον αδίκησες. Και, αν εξετάσωμεν καλά, πρέπει να δώσης εις το ένα τέσσερα, καθώς λέγει το άγιον και ιερόν Ευαγγέλιον, και τότε να λάβης συγχώρησιν. Έτυχε και δεν έχης να πληρώσης ; Πήγαινε να πουλήσης τα πράγματά σου και πάρε όσα πάρης και δώσε τα εις εκείνον οπού τον αδίκησες. Μα δεν φθάνουν; Πήγαινε κι εσύ, πουλήσου σκλάβος, και όσα πάρης δώσε τα εις εκείνον οπού αδίκησες. Καλύτερα, αδελφέ μου, να είσαι σκλάβος εδώ εις το σώμα πέντε δέκα χρόνους και να πηγαίνης εις τον Παράδεισον, παρά να είσαι εδώ ελεύθερος και αύριο να πηγαίνης εις την Κόλασιν να καίεσαι πάντοτε. Δια τούτο, αδελφοί μου, όσοι αδικήσατε ή χριστιανούς ή Τούρκους ή Εβραίους ή Φράγκους να δώσετε το άδικον οπίσω, διατί είναι κατηραμένο και δεν βλέπετε καμμίαν προκοπήν. Εκείνα τα άδικα τα τρώτε δια να ζήτε και δια εκείνα τα άδικα σας θανατώνη ο Θεός και σας βάνει εις την Κόλασιν. Όποιος θέλει να δώση το άδικον οπίσω ας σηκωθή να μου το ειπή, να βάλω όλους τους χριστιανούς να τον συγχωρέσουνε. Ένα άσπρο άδικο να βάλης μέσα εις εκατό πουγγιά, όλα τα μαγαρίζει. Ομοίως πάλιν να πάρης ένα πρόβατο κλεμμένο να το βάλης μέσα εις εκατό ή εις χίλια πρόβατα, όλα τα τρώγει εκείνο το κλεμμένο, διατί είναι αφωρεσμένο, κατηραμένο εκείνο το κλεμμένο. Σας παρακαλώ, χριστιανοί, να ειπήτε και δια εκείνους οπού ήλθαν να δώσουν το άδικον οπίσω τρεις φόρες: Ο Θεός συγχωρήσοι και ελεήσοι αυτούς.

Το πρώτον μας νόημα είναι αυτό: όσοι αδικηθήκαμεν να συγχωρώμεν τους εχθρούς μας δια εδικόν μας καλόν και όσοι αδικήσαμε να δίνωμε τα άδικα οπίσω. Το δεύτερον νόημα είναι ετούτο: ανίσως και θέλωμε και ημείς να ωφεληθώμεν από τα Άχραντα Μυστήρια ωσάν τους ένδεκα Αποστόλους τους καλούς να μην βλαφθώμεν ωσάν τον Ιούδα το κακόν, να εξομολογούμεσθεν παστρικά και καλά και να κοινωνούμεν τα Άχραντα Μυστήρια με φόβον και τρόπον και με ευλάβειαν και τότε να μας φωτίσουν και να μας λαμπρύνουν. Ειδέ και πηγαίνομεν ανεξομολόγητοι, αδιόρθωτοι, μεμολυσμένοι με αμαρτίες ωσάν εμένα και αποτολμούμε και μεταλαμβάνομεν τα Άχραντα Μυστήρια, βάνομε φωτία και καιόμεσθε.

Ποίος, αδελφοί μου, ηξεύρει να μου ειπή, ο ήλιος φωτεινός είναι ή σκοτεινός; Με φαίνεται να λέγετε όλοι σας πως είναι φωτεινός και τα πάντα φωτίζει. Είναι όμως μερικά ζώα, οπού τες λέγουν νυκτερίδες και άλλα κουκουβάγιες και όταν εβγαίνει ο ήλιος, θαμπώνονται, σκοτίζονται και δεν βλέπουν, και όταν νυκτώση, τότε βλέπουν. Έτσι είναι και εις τα Άχραντα Μυστήρια· τον καλόν και δίκαιον άνθρωπον τον φωτίζουν και τον κάνουν ωσάν άγγελον. Ομοίως πάλιν και τον αμαρτωλόν τον σκοτίζουν και τον κάνουν ωσάν τον Διάβολον, καθώς και η φωτία όλα τα πράγματα δεν τα καίει, μάλιστα το χρυσάφι το λαμπρύνει και το καθαρίζει, τα άλλα πράγματα τα κατακαίει. Λοιπόν ας γένωμε και ημείς μάλαμα να καθαρισθώμεν, όχι οπού είμεσθεν λινόξυλα και κατακαιόμεσθεν.

Εδώ οπού ήλθα, χριστιανοί μου, έλαβα μίαν χαράν μεγάλην, μα έλαβα και μία λύπην μεγάλην. Χαράν μεγάλην έλαβα βλέποντας την καλή σας γνώμην, την καλήν σας μετάνοιαν, λύπην έλαβα στοχαζόμενος την αναξιότητά μου, πως δεν έχω καιρό να σας εξομολογήσω όλους ένα προς ένα, να μου ειπή το παράπονό του ο καθένας, να του ειπώ και εγώ εκείνο οπού με φωτίση ο Θεός. Θέλω και αγαπώ, αμά δεν ημπορώ, παιδιά μου. Καθώς ένας πατέρας είναι άρρωστος, πηγαίνει το παιδί του να το παρηγορήση, εκείνος μην ημπορώντας το διώχνει, μα πώς το διώχνει; Με την καρδίαν καμμένην. Θέλη να το παρηγορήση, μα δεν ημπορεί. Πατέρας ανάξιος είμαι εγώ. Πνευματικά παιδιά μου είστενε η ευγένεια σας. Τώρα έρχεται ένας να εξομολογηθή εις του λόγου μου να μου ειπή το παράπονόν του, να του ειπώ και εγώ εκείνο οπού με φωτίση ο Θεός. Εγώ μην ημπορώντας τον διώχνω, μα πώς τον διώχνω; Τον διώχνω και καίεται η καρδία μου καθώς ο πατέρας με το παιδί του. Τι να σας κάμω; Μα πάλιν, να μην υστερηθήτε παντελώς, σας λέγω εγώ παραμικρόν. Όταν θέλετε να ιατρεύσετε την ψυχή σας, τέσσαρα πράγματα σας χρειάζονται. Κάνομέ τε ένα παζάρι; Από τον καιρόν οπού εγεννηθήκετε έως τώρα όσα αμαρτήματα εκάμετε να τα πάρω όλα εις τον λαιμόν μου και η ευγένειά σας να μου πάρετε τέσσαρες τρίχες. Βαρύ να ασηκώσετε τέσσαρες τρίχες από αυτά τά γένεια και να σας πάρω εγώ όλα σας τα αμαρτήματα; Και τι να τα κάμω; Ωστόσον έχω μίαν καταβόθρα και τα ρίχνω όλα μέσα ωσάν χωνευτήρι. Ποία είναι η καταβόθρα; Είναι η ευσπλαγχνία του Χριστού μας.

Για ενημέρωση σχετικά με τα νέα, τις εκδηλώσεις, τις εκδόσεις και το έργο μας παρακαλούμε συμπληρώσετε τα παρακάτω στοιχεία. Για τους όρους προστασίας δεδομένων δείτε εδώ.